PRAWA AUTORSKIE

Wszystkie zdjęcia zamieszczone na tym blogu są wyłączną własnością autorki (w innym przypadku jest to wyraźnie zaznaczone).
Kopiowanie, wykorzystywanie, rozpowszechnianie , przetwarzanie w jakikolwiek inny sposób zdjęć jest zabronione!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kamieniec. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kamieniec. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 23 lutego 2010

Zamek Kamieniec

Na początek będzie o miejscu mi najbliższym: lokalizacyjnie i sentymentalnie. Ruiny zamku Kamieniec, bo o nich mowa, były głównym celem naszych jednodniowych pieszych wycieczek szkolnych, czy też głównym miejscem letnich wypadów w niedzielne popołudnia;)

Chociaż powszechnie mówi się, że jest to "zamek w Odrzykoniu", tak naprawdę leży on na granic dwóch miejscowości: Odrzykonia i Korczyny. To właśnie występujący tam mur graniczny oraz spór o niego pomiędzy właścicielami Skotnickim i Firlejem był inspiracją dla Aleksandra Fredro do napisania "Zemsty".

Z zamkiem i okolicą związanych jest wiele legend. Najbardziej podoba mi się opowieść o Zaczarowanej Piwnicy.

"Działo się to w czasach, kiedy zamek nie był jeszcze zupełnie zrujnowany, ale nikt w nim już nie mieszkał. Roku jednego, w pogodną Niedzielę Palmową rankiem, wybrała się pewna uboga matka z kilkuletnim synkiem do zamku. Oprowadziła dziecko po ruinach, pokazując miejsca, gdzie dawniej były komnaty i kaplice. Stanęli wreszcie oboje przed okutymi, dębowymi drzwiami, zamykającymi wejście do piwnicy. A kiedy w kościele korczyńskim rozległ się dźwięk dzwonu, ogromne drzwi skrzypnęły i powoli otwarły się.
Na środku piwnicy chłopczyk spostrzegł stół, na którym leżało rumiane jabłko. Wyrwał się z rąk matki i podbiegł do stołu. Zaskoczona matka chciała wejść do piwnicy, ale drzwi zamknęły się bezszelestnie. Próżno łomotała pięściami w drzwi,' próżno nawoływała swego syna. Dziecko pozostało w piwnicy i żaden dźwięk nie przeniknął stamtąd na zewnątrz. Zanosząc się płaczem, kobieta pobiegła do Korczyny, aby sprowadzić pomoc, w sąsiedztwie zamku nie było bowiem żadnej chałupy. Kiedy przybiegła do Korczyny, ksiądz staruszek zakończył już jedno nabożeństwo i sposobił się w zakrystii do następnego. Pocieszył strapioną niewiastę i powiedział, że musi ona poczekać do przyszłej Niedzieli Palmowej. Wtedy, ranną porą, powinna udać się do zamku i tam czekać przed zamkniętymi drzwiami. Na dźwięk dzwonu drzwi otworzą się same i syn wyjdzie z lochu zdrowy. Często chodziła owa niewiasta do zamku, aby z pomocą znajomych wyważyć drzwi do piwnicy, na nic się to jednak zdało. Cały rok spędziła na modlitwach i w następną Niedziele Palmową rano, zgodnie z radą księdza, czekała pod okutymi drzwiami w zamku. Na dźwięk dzwonu z Korczyny, drzwi otworzyły się powoli i z wnętrza piwnicy wybiegł chłopiec, padając w objęcia matki. Zdrowy był i wesoły, a przy tym piękniejszy niż przed rokiem.
Zaraz potem drzwi zamknęły się. Uszczęśliwiona matka wróciła z synkiem do domu, dziękując Bogu za cudowne ocalenie dziecka." źródło